Goede protocollen en werkinstructies dragen bij aan veilige, eenduidige zorg. Ze moeten niet alleen inhoudelijk juist zijn, maar ook aansluiten bij de dagelijkse praktijk van zorgprofessionals.

Tijdens mijn loopbaan was ik lid van de protocollencommissie. Vanuit mijn praktijkervaring dacht ik mee over het actualiseren van protocollen en werkinstructies. Daarbij keek ik niet alleen naar de inhoud. Ik vond het minstens zo belangrijk om te beoordelen of een werkwijze veilig was voor de patiënt, duidelijk en uitvoerbaar was voor collega’s en daadwerkelijk aansloot bij de dagelijkse praktijk.

Wanneer daar aanleiding voor was, verzamelde ik aanvullende informatie en keek ik hoe andere ziekenhuizen bepaalde werkwijzen hadden ingericht. Die informatie namen we mee om kritisch naar onze eigen werkwijze te kijken en waar nodig verbeteringen aan te brengen.

Juist de combinatie van praktijkervaring en een kritische blik maakt dat ik documenten kan beoordelen op hun praktische toepasbaarheid. Een protocol kan op papier nog zo goed zijn, uiteindelijk moet een zorgprofessional er in de dagelijkse praktijk veilig en prettig mee kunnen werken en moet de veiligheid van de patient gewaarborgd blijven.